آرایشی و زیبایی, سبک زندگی, محصولات بهداشتی, مراقبت و سلامتی

آکنه التهابی

آکنه

آکنه التهابی نوعی آکنه است که باعث می شود پوست قرمز یا تغییر رنگ، متورم و ملتهب به نظر برسد. مانند سایر آکنه ها، آکنه ملتهب به دلیل مسدود شدن منافذ پوست توسط باکتری ها، چربی و سلول های مرده پوست ایجاد می شود. با این حال، بر خلاف اشکال غیر التهابی آکنه مانند جوش‌های سرسیاه و سرسفید، آکنه التهابی یک پاسخ ایمنی ایجاد می‌کند که منجر به التهاب می‌شود.

 

اگر آکنه التهابی دارید، ممکن است زیت‌ها، ندول‌ها یا کیست‌های ملتهب کوچک یا بزرگ داشته باشید. این جوش‌ها معمولا روی صورت، پشت، سینه و شانه‌ها ایجاد می‌شوند. آکنه التهابی نیز می تواند بسیار دردناک باشد و خطر ایجاد جای زخم را افزایش می دهد.

 

درمان‌های بدون نسخه، نسخه‌ای و حرفه‌ای برای کمک به بهبود جوش‌های موجود و جلوگیری از بازگشت آکنه التهابی در دسترس هستند.

 

انواع آکنه التهابی

آکنه التهابی باعث ایجاد اشکال متوسط ​​تا شدید آکنه های متورم و تغییر رنگ می شود. چند نوع از این آکنه وجود دارد که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

پاپول: که معمولاً به آن جوش یا زیت می گویند، پاپول مانند برآمدگی، قرمز یا تغییر رنگ روی پوست است. اینها روی سطح پوست می نشینند.

پوسچول: پاپول ها در صورتی که با مایعی به نام چرک پر شوند به پوسچول تبدیل می شوند. این نوع جوش ها ملتهب هستند و حاوی چرک سفید یا زرد هستند.

ندول ها: توده های سفتی که در زیر پوست ایجاد می شوند. از روی سطح، آنها مانند برجستگی های صورتی، قرمز یا بنفش سخت به نظر می رسند. آنها اغلب دردناک تر و بزرگتر از پوسچول و پاپول هستند.

کیست: برجستگی های پر از مایع که در عمق پوست ایجاد می شود. آنها معمولا بزرگ، دردناک و پر از چرک هستند. کیست ها شدیدترین نوع آکنه التهابی هستند.

علائم

آکنه‌های التهابی معمولاً در رنگ‌های پوست روشن‌تر قرمز و صورتی یا برآمدگی‌های قرمز و بنفش در پوست‌های تیره‌تر به نظر می‌رسند. برخی از برجستگی ها نیز ممکن است دارای چرک زرد یا سفید در داخل باشند. این برجستگی ها می توانند روی سطح بنشینند یا به نظر برسند که از زیر لایه های عمیق تر پوست بیرون زده اند. افزایش تورم و التهاب اغلب آکنه التهابی را دردناک می کند

این نوع آکنه می‌تواند در هر جایی از بدن شما ظاهر شود، اما در صورت، سینه، شانه‌ها و پشت شایع‌تر است. ممکن است یک لکه کوچک یا چندین ضایعات التهابی آکنه داشته باشید. ندول‌ها و کیست‌ها معمولاً بزرگ‌تر از جوش‌ها هستند و احتمال ایجاد اسکار بیشتر است

چه چیزی باعث آکنه التهابی می شود؟

مانند سایر اشکال آکنه، منافذ مسدود شده منجر به آکنه التهابی می شود. منافذ منافذ پوستی ریز هستند که فولیکول‌های مو را نگه می‌دارند و یک غده چربی (چربی) در زیر آنها وجود دارد. این غدد برای کمک به نرم شدن مو و پوست، روغن (همچنین به عنوان سبوم شناخته می شود) تولید می کنند

باکتری‌ها، سلول‌های مرده پوست و سبوم می‌توانند در منافذ شما جمع شوند و باعث مسدود شدن، کشیدگی و پارگی آن‌ها شوند. این پاسخ ایمنی منجر به قرمزی و تورم منافذ و بافت اطراف می شود

هنگامی که انسداد منافذ و التهاب در اپیدرم (لایه بالایی پوست) رخ می دهد، پاپول های التهابی می توانند ایجاد شوند. اگر اینها شروع به پر شدن از چرک کنند، تبدیل به پوسچول می شوند. در همین حال، ندول ها و کیست ها از منافذ مسدود شده در لایه زیر اپیدرم (پایین ترین لایه اپیدرم) یا درم (لایه میانی پوست) ایجاد می شوند.

 

عوامل خطر

هر کسی ممکن است به آکنه التهابی مبتلا شود، اما عوامل خاصی که خطر ابتلا به آکنه التهابی را افزایش می‌دهند عبارتند از:

سن: نوجوانان و نوجوانانی که دوران بلوغ را پشت سر می گذارند بیشتر در معرض ابتلا به آکنه التهابی هستند. آنها آندروژن های بیشتری تولید می کنند (هورمون های جنسی مردانه)، غدد چربی را بزرگتر می کنند و تولید روغن را افزایش می دهند.

بهداشت: عدم شستشوی پوست پس از تعریق، برداشتن آکنه های موجود و شستشوی پوست می تواند منجر به آکنه التهابی شود. برخی از محصولات آرایشی، مراقبت از پوست یا مراقبت از مو نیز می توانند منافذ را مسدود کنند.

تغییرات و شرایط هورمونی: نوسانات هورمونی در طول چرخه قاعدگی یا بارداری می تواند آکنه التهابی را تحریک کند. افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) همچنین دارای آندروژن های افزایش یافته ای هستند که می تواند باعث ایجاد جوش شود. سندرم تخمدان پلی کیستیک یک بیماری هورمونی است که بر اندام های تناسلی زنان تأثیر می گذارد.

ژنتیک: افرادی که دارای نوع پوست چرب یا سابقه خانوادگی آکنه هستند، بیشتر در معرض آکنه های التهابی هستند. محققان همچنین جهش های ژنی (تغییرات) مرتبط با تولید بیش از حد سبوم و التهاب را یافته اند که می تواند به آکنه التهابی کمک کند.

داروها: کورتیکواستروئیدها، لیتیوم و داروهای هورمونی می توانند به عنوان یک عارضه جانبی باعث ایجاد آکنه التهابی شوند.

رژیم غذایی: غذاهای سرشار از قند می توانند سطح قند خون را افزایش داده و کاهش دهند و هورمون هایی را آزاد کنند که تولید روغن را افزایش می دهند. افرادی که مقدار زیادی لبنیات یا غذاهای با گلیسمی بالا (که قند خون را به سرعت بالا می برند) مصرف می کنند نیز ممکن است جوش های بیشتری را تجربه کنند.

تشخیص

یک متخصص پوست (پزشک متخصص در شرایط پوست، مو و ناخن) معاینه فیزیکی پوست را برای تعیین اینکه آیا شما آکنه التهابی دارید یا خیر، انجام می دهد. بیوپسی پوست و سایر آزمایشات آزمایشگاهی برای تشخیص آکنه التهابی ضروری نیست

 

اگر متخصص پوست شما فکر می کند که یک بیماری زمینه ای باعث ایجاد آکنه التهابی شما می شود، ممکن است برای رد سایر شرایط به آزمایش های تشخیصی اضافی نیاز داشته باشید.

رفتار

درمان آکنه التهابی شامل پاک کردن جوش های موجود و جلوگیری از جوش های آینده است. یک روال اولیه مراقبت از پوست که شامل پاکسازی، مرطوب کردن و ضد آفتاب است، شروع خوبی است. شما می توانید آکنه های التهابی را با درمان های موضعی مختلف بدون نسخه (OTC) یا نسخه ای درمان کنید. متخصص پوست شما همچنین ممکن است داروها یا روش های خوراکی را برای هدف قرار دادن التهاب شدیدتر پیشنهاد کند

 

درمان های بدون نسخه آکنه

درمان‌های آکنه بدون نسخه (OTC) که مستقیماً روی پوست اعمال می‌شوند، اغلب می‌توانند آکنه را در صورت استفاده مستقیم روی پوست پاک کنند، از جمله:

اسید آزلائیک: این ماده موضعی (که روی پوست استفاده می شود) به باز کردن منافذ مسدود شده، کاهش التهاب و از بین بردن باکتری هایی که منجر به آکنه می شوند کمک می کند.

سرم پوستی هیالورونیک اسید: این درمان باکتری های روی پوست را که می توانند منجر به آکنه التهابی شوند، کاهش می دهد. سرم پوستی نیاسینامید: این فرم از ویتامین B3 به کاهش التهاب و تنظیم تولید روغن کمک می کند سرم پوستی رتینول ویتامین A: این رتینوئید (مشتق شده از ویتامین A) توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای درمان آکنه تایید شده است و گردش سلولی را برای پاک کردن منافذ افزایش می دهد.

کرم ترمیم کننده و جوانساز: این ماده موضعی به لایه برداری سلول های مرده پوست که می توانند منافذ را مسدود کنند، کمک می کند.

اسید گلیکولیک: این آلفا هیدروکسی اسید (AHA) با خلاص شدن سریع از سلول های مرده پوست روی پوست، لایه برداری و کلاژن موجود در پوست شما را افزایش می دهد.

درمان های تجویزی آکنه

اگر درمان های OTC آکنه آکنه التهابی شما را بهبود نمی بخشد، متخصص پوست می تواند کرم های قوی حاوی آزلائیک اسید، بنزوئیل پراکسید یا اسید سالیسیلیک را ارائه دهد. سایر داروهای تجویزی مورد استفاده برای درمان آکنه التهابی عبارتند از:

رتینوئیدها: می توانید رتینوئیدهای تجویزی مانند تازوراک (تازاروتن) و رتین-A (ترتینوئین) را به صورت موضعی برای باز کردن منافذ و جلوگیری از انسداد در آینده استفاده کنید.

وینلوی (کلاسکوترون): این داروی موضعی مورد تایید FDA آکنه التهابی ناشی از مسائل هورمونی را درمان می کند.

آنتی بیوتیک ها: داکسی سایکلین (ویبرامایسین)، مینوسیکلین (مینوسین) یا سارسیکلین (seysara) برای کمک به کاهش باکتری های مولد آکنه برای چند ماه تجویز می شوند.

پیشگیری از بارداری هورمونی: داروهای ضد بارداری خوراکی ترکیبی، که حاوی استروژن و پروژسترون هستند، می‌توانند به درمان آکنه‌های التهابی ناشی از تغییرات هورمونی که تولید چربی و جوش‌ها را افزایش می‌دهند، کمک کنند.

اسپیرونولاکتون (آلداکتون): این داروی ضد آندروژن می‌تواند به درمان کیست‌های عمیق ناشی از عدم تعادل هورمونی در افرادی که در بدو تولد دختر هستند، کمک کند.

آکوتان (ایزوترتینوئین): یک رتینوئید خوراکی که به درمان آکنه ندولار شدید که به درمان های دیگر پاسخ نمی دهد کمک می کند. اگر در دوران بارداری مصرف شود، می تواند باعث خشکی شدید و نقایص شدید مادرزادی شود

آکزون (داپسون): اغلب به عنوان ژل استفاده می شود، می توانید آکزون را دو بار در روز روی پوست خود بمالید تا با جلوگیری از رشد باکتری ها روی پوست، جوش های آکنه را درمان کنید.

نور درمانی

در طول نور درمانی، یک متخصص پوست با لیزر به آکنه ملتهب شما کمک می کند تا به کاهش التهاب و از بین بردن باکتری های مولد آکنه کمک کند. انواع مختلف نور درمانی حرفه ای که برای درمان آکنه التهابی استفاده می شود عبارتند از:

دستگاه های نور آبی، قرمز و آبی + قرمز: این دستگاه ها از نور مرئی برای درمان کیست ها و گره ها استفاده می کنند.

نور مادون قرمز: این نور درمانی مورد تایید FDA برای درمان پاپول و پوسچول است.

فتودینامیک تراپی (PDT): قبل از استفاده از دستگاه لیزر یا نور، متخصص پوست از محلولی استفاده می کند تا پوست را به نور حساس تر کند. این آکنه التهابی شدید، از جمله کیست را درمان می کند.

درمان فوتوپنوماتیک: لیزر نور پالسی شدید (IPL) با یک خلاء ملایم ترکیب می شود تا چربی اضافی و سلول های مرده پوست را از منافذ پاک کند. این مورد برای درمان برخی از جوش ها مورد تایید FDA است.

تحقیقات نشان می دهد که نور درمانی زمانی موثرتر است که با سایر درمان های موضعی آکنه ترکیب شود. ممکن است لازم باشد قبل از مشاهده نتایج، چندین درمان انجام دهید

 

شات های کورتیزون

اگر کیست‌ها یا ندول‌های بزرگ و دردناکی دارید، متخصص پوست می‌تواند یک داروی کورتیکواستروئیدی را از طریق میکروسوزن به ضایعه آکنه شما تزریق کند. این تزریق های یکبار مصرف به کوچک شدن دیواره کیست متورم کمک می کند که به کاهش درد، قرمزی و تورم کمک می کند. آنها همچنین به کاهش خطر ابتلا به جای زخم کمک می کنند

چگونه از آکنه التهابی جلوگیری کنیم

عادات بهداشتی پوست و تغییرات سبک زندگی می تواند احتمال بروز جوش های التهابی آکنه را کاهش دهد. برخی از راه های اثبات شده برای کمک به جلوگیری از آکنه التهابی عبارتند از:

صورت خود را بشویید: دو بار در روز از یک پاک کننده متعادل کننده pH با بنزوئیل پراکسید یا اسید سالیسیلیک برای کمک به مدیریت باکتری های مولد آکنه استفاده کنید.

به روال مراقبت از پوست خود پایبند باشید: انتظار نتایج فوری را نداشته باشید. رژیم های درمان آکنه ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد تا عمل کنند.

بعد از تعریق دوش بگیرید: موهایتان را شامپو بزنید تا چربی اضافی روی صورتتان بماند و بعد از فعالیت های عرق آور مانند ورزش دوش بگیرید.

از دست زدن به پوست خود بپرهیزید: لمس کردن، برداشتن، ترکیدن و فشار دادن آکنه های التهابی باکتری های بیشتری را به صورت شما منتقل می کند.

رژیم غذایی متعادل داشته باشید: مصرف مواد غذایی فرآوری شده و شکر را کاهش دهید. بر خوردن غذاهای مغذی تر مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و چربی های سالم تمرکز کنید.

استرس را مدیریت کنید: سعی کنید با یوگا، ورزش، مطالعه یا مدیتیشن آرام شوید تا از آکنه استرسی جلوگیری کنید.

عوارض

آکنه‌های التهابی می‌توانند خطر عفونت‌های پوستی، تغییر رنگ و جای زخم را افزایش دهند، به‌ویژه اگر جوش‌ها یا کیست‌ها را بچینید یا ایجاد کنید. عوارض شایع عبارتند از:

هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب: لکه های تیره صاف روی پوست ناشی از آکنه بهبود یافته است. اینها ممکن است ماهها تا سالها طول بکشد تا محو شوند و در پوست های تیره تر رایج تر هستند

اریتم پس از التهاب: علائم صاف قرمز، صورتی یا بنفش بر روی پوست باقی مانده از آکنه التهابی. اینها بیشتر در رنگ پوست های روشن تر دیده می شوند

اسکارهای یخ‌چینی: زخم‌های کوچک، عمیق و حفره‌دار که شبیه جسم تیز هستند، پوست را سوراخ می‌کنند.

اسکارهای غلتشی

بافت اسکار گسترده و کم عمقی که در زیر پوست ایجاد می شود و اسکارهای بیضی یا مواج ایجاد می کند.

اسکار Boxcar: زخم هایی که دهانه های مدور یا بیضی شکل در پوست ایجاد می کنند.

اسکار هیپرتروفیک: اسکار ضخیم و برجسته ناشی از بهبود غیر طبیعی – معمولاً در خط فک، قفسه سینه یا پشت. اینها یک تا دو ماه پس از شکستگی تشکیل می شوند.

کلوئید: یک اسکار ضخیم و برجسته که بزرگتر از ضایعه اولیه آکنه است. اسکارها معمولاً 3 تا 12 ماه پس از شکستگی شروع به شکل گیری می کنند.

اسکار پاپولار: برجستگی های برجسته که به رنگ پوست یا روشن تر به نظر می رسند. این اسکارها معمولا روی بینی، خط فک، چانه یا پشت ایجاد می شوند.

جوش های التهابی آکنه و جای زخم نیز ممکن است باعث شود در ظاهر خود احساس ناراحتی کنید. تجربه کاهش عزت نفس و افزایش خطر ابتلا به افسردگی و اضطراب معمول است.

 

همه گاهی در مورد ظاهر خود ناامن هستند و ما شدیدترین منتقدان خود هستیم. اگر وضعیت شما به شدت بر سلامت روان شما تأثیر می گذارد، برای حمایت بیشتر به یک متخصص سلامت روان مراجعه کنید.

 

 

یک بررسی سریع

آکنه التهابی زمانی رخ می دهد که منافذ مسدود شده باعث پاسخ ایمنی می شود که منجر به التهاب می شود. هر چیزی از هورمون ها و ژنتیک گرفته تا بلوغ و رژیم غذایی می تواند خطر آکنه التهابی را افزایش دهد.

 

درمان آکنه OTC مانند بنزوئیل پراکسید و اسید سالیسیلیک اغلب می تواند به درمان آکنه التهابی کمک کند. با این حال، اشکال شدیدتر ممکن است نیاز به نسخه، نور درمانی یا تزریق کورتیزون داشته باشند. اگر این بیماری را تجربه می کنید، کار با یک متخصص پوست می تواند به شما کمک کند درمانی مناسب برای شما پیدا کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 + 11 =